EDUKACJA W MIEJSCACH PAMIĘCI – WYJAZD KLAS TRZECICH DO OŚWIĘCIMIA I BRZEZINKI

W dniu 01 marca 2018 roku młodzież z klas trzecich naszej szkoły pod opieką nauczycieli udała się do Oświęcimia oraz Brzezinki – miejsc męczeństwa, śmierci 1,1 mln ludzi, głównie Żydów, Polaków, Romów oraz jeńców sowieckich.

Największy w Europie obóz zagłady powstał w 1940 roku z jasno określonym celem masowej eksterminacji. Pierwsze transporty więźniów politycznych przybyły do Oświęcimia w czerwcu 1940 roku. Od tego czasu datuje się tragiczna historia obozu, gdzie w sposób zorganizowany i metodyczny realizowano hasła wyniszczenia całych narodów, grup egtnicznych, wyznaniowych i społecznych. {nomultithumb}

Pociągi towarowe przywożące ludzi z terenów wszystkich okupowanych przez Trzecią Rzeszę były kierowane specjalną rampą kolejową w Brzezince do pierwszej selekcji więźniów, uznając ok. 80% osób jako niezdolnych do jakiejkolwiek pracy, a tym samym skazanych od razu na zagładę, wprost do komór gazowych połączonych z krematoriami. Życie więźnia w obozie było jednym pasmem udręk i tortur powodujących nieuniknioną śmierć. Praca ponad siły, głód, choroby dzisiątkowały wszystkich więźniów niezależnie od pochodzenia. Podobnie jak w innych obozach koncentracyjnych lekarze SS w Oświęcimiu dokonywali wielu zbrodniczych eksperymentów, w tym na bezbronnych dzieciach.

Od 1942 roku obóz stał się miejscem największego masowego mordu w dziejach ludzkości, dokonanego na wielu nacjach, w tym europejskich Żydach w ramach planu całkowitej zagłady tego narodu.

Pod koniec wojny niemieccy naziści starali się za wszelką cenę zatrzeć ślady swojej zbrodni. Niszczono najbardziej obciążające dokumenty, wysadzano w powietrze urządzenia obozowe, komory gazowe, krematoria. 27 stycznia 1945 roku obóz został oswobodzony przez żołnierzy Armii Czerwonej.

Ustawą polskiego Sejmu w 1947 roku na terenie dwóch zachowanych części obozu koncentracyjnego Auschwitz I i Auschwitz II – Birkenau utworzono Państwowe Muzeum Oświęcim-Brzezinka. W 1979 roku tereny te wpisano na listę obiektów ŚWIATOWEGO DZIEDZICTWA UNESCO.

Dzięki wycieczce nasza młodzież miała możliwość wzięcia udziału w wielkiej lekcji patriotyzmu, poznając losy tragedii ofiar ludobójstwa i Holokaustu. Takie miejsce to chwila zadumy nad mechanizmami nietolerancji, rasizmu i antysemityzmu. Dzięki nim staramy się zrozumieć przed jak trudnym wyzwaniem współczesnego świata stoimy my wszyscy, młodzi, starsi, niezależnie od koloru skóry czy wyznania.
Oby nikt już nigdy nie musiał być świadkiem takich strasznych rzeczy…

Opacowała
Eleonora Marmajewska-Basińska